فونت ادامه نتیجهی تلاشهای من برای مطالعهی جزییات در هندسهی خوشنویسی ایرانی در کلاس استاد دامون خانجانزاده است. با تبدیل اتودهایم به فرمهای سنگین، به مرور این فونت را با هدف استفاده در تیترهای تککلمهای و متنهای کوتاه پیش برده و آن را کامل کردم.
فونت وزین یک فونت نمایشی سنگین با ۳ استایل مختلف است. که برای عبارات کوتاه و تیتر بهترین کاربرد را داراست. (از همین رو برای نوشته های طولانی و ریز پیشنهاد نمی شود.)
در فونت وزین تلاش شده است حروف هندسی باشد ولی فرم هر سه استايل با هم متفاوت باشد.
در واقع ساختار کلی حروف مشابه است اما با تغییراتی که در هر سبک ایجاد شده هرکدام لهجه ای متفاوت دارد.
برای مثال: فونت وزین شارپ هندسهای خشک و رسمی دارد.
فونت وزین گپ با هندسهای گردتر و نرم تر بیشتر برای موارد تبلیغاتی قابل استفاده است.
فونت وزین از زبان های کردی، اردو، عربی و انگلیسی نیز پشتیبانی میکند.
بعضی از فونتها بهوجود میآیند چون به آنها نیاز داریم! فونتِ کنار پاسخیست برای آنزمان که به فونتی هندسی و منظم برای تیترهای درشت و عبارات حساس نیاز داریم.
فونت کنار از ساختار هندسه دایروی استخراج شده است. «کنار» تنها یک وزنِ سنگین دارد که برای استفاده در تیتر و متنهای کوتاه مناسب است. «کنار» فونتی خودنما و مغرور است و در عین حال مهربان و لطیف هم هست و گاهی هم شوخ و بازیگوش میشود!
فونت والمان مدرن، هندسی، لوکس و نمایشی است. اگر میخواهید برند یا محصول شما لوکس و مدرن به نظر برسد والمان فونت مناسبی است.
فونت والمان ساختاری شبیه فونتهای لاتین دارد. کاهش اختلاف ارتفاع حروف باعث میشود نوشتار فشرده و منظم به نظر برسد.
زاویه قلم و نحوه تقسیم ضخامتها نیز مشابه حروف لاتین است به طوری که راستاهای عمودی ضخیمتر و راستای افقی نازکتر هستند.
فونت والمان در دسته فونتهای نمایشی و هندسی جای میگیرد بنابراین مناسب نوشتههای کوتاه و نمایشی است. (فونت والمان مناسب نوشتههای ریز و طولانی نیست.)
حسین حیدری طراح فونت والمان میگوید: "در هنگام طراحی یک لوگوتایپ برای برند “هدف دیزاین” نیاز بود لوگوتایپی با ضخامت و کنتراست متفاوت طراحی کنم به همین دلیل از خطوط عمودی ضخیم و خطوط افقی نازکتر استفاده کردم. در زاویهها نیز برای ایجاد منحنی از دایره استفاده کردم. نتیجه مطلوب بود برای همین پس از مدتی تصمیم گرفتم با هدف طراحی یک فونت حروف آن لوگوتایپ را گسترش دهم."
فونت گرامافون حاصل همنشینیِ متناسبِ فرمهایی کمتر استفاده شده از خط نسخ است که در پارهای از جزئیات، از خط ثلث نیز وام گرفته شده است.
مأخذ ایدهبرداریِ حروفِ اولیهٔ فونت گرامافون، برخی از کتابها، کتیبهها و تابلوهای قدیمی بوده است.